Üslup nedir, neden değerlidir?

İnsanoğlu, yaşamın anlamını kavradığından beri, “hele, ben şunu başkasına da anlatayım!” diyerek, başlamış inlemeye-tıslamaya ve konuşmaya başlamış! Öyle hoşuna gitmiş ki bu, durdurabilene aşkolsun! Hatta öyle bir seviyeye gelmiş ki, artık Söz gümüşse, sükut altındır dedirtecek duruma gelinmiş!

Zaman gelmiş, sırf konuşarak para kazanır olmuş, artık ağzına ne gelirse söyleyip çevresinde sevilmeyen konuma düşmüş ve bunu da yine, aklına ne gelirse söyleyerek aşmaya çalışmıştır. Bir süre sonra, düşünce alt yapısı, çenesinin hızına yetişemez olunca, başlamış insanların kutsiyetlerini ağzına dolayıp onları utandırmaya… Başka düşünce arızalı insanlar da buna destek verince, dedikodu denilen eğlenme biçimi ortaya çıkmış ve artık bunu bir meslek haline getirip hayatlarının merkezine koymuşlar.

Peki, iniltiden gevezeliğe yükselen insanoğlu, burada durur mu? Durmaz, tabi! Artık ortamlarda fark yaratmak, karşısındaki dedikodu arkadaşlarının üzerine çıkması gerek! Zaten dilin de kemiği yok, başlamış hakaretlere, küfürlere… Bakmış ki, bir hayli işe yarıyor, devam etmiş küfre, ağzında küçük dili görünene kadar!

Geride kalan arkadaşları da durmaz tabi! Bir gördüler ya artık, onlar da başlamışlar saydırmaya! Ancak saydır saydır nereye kadar… Saldıracak birşeyleri kalmamış artık… Kafa, göz, arkadaş, din-iman-kitap her ne ararsan bitmiş, o andan itibaren hiç bir şey kesmez olmuş bu arkadaşları… Bakmışlar ki, yeni birşey bulmak gerek! Hemen çareyi bulmuşlar; “artık çene kesmiyorsa, yumruk var” deyip, başlamışlar birbirlerine kafa, kol, yumruk, diz girmeye… Çok da hoşlanmışlar, hani!

İşte, üslup budur! Üslup, sözlüklerde yer alan, anlam bilgileri değildir. Anlatıldığı gibi, bir kitabın nasıl yazıldığı, bir yazarın hangi kelimeleri kullandığı değildir, sadece… Üslubun asıl tanımı, kişiliktir. Yani üslub aslında, biçim değil, içeriğe sahip olmaktır. Bir şahsın içi nasılsa, üslubu da öyledir. Fikri kötü biri, iyi konuşuyor olsa da, kendini ifade ettiği kelimeler berbat, başkalarından çalıntı, tarih öncesinden kalıntı mahiyettedir.

Bu durumu ne güzel anlatır şu söz:“Düşündüğün gibi yaşamazsan, yaşadığın gibi düşünürsün!” (sanırım Hz. Ali‘nin sözüydü). Her kavga üslub’un kötülüğünden çıkar, unutmayın! Hakkınızı savunun, ama Hak yemeyin! Çenesiyle değil, aklıyla düşünen insanlardan olmaya çalışın ve onlara değer verin! Ya da istediğinizi yapın, siz bilirsiniz!

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir